Bas blikt terug op zijn Parijs-Roubaix

Bas Tietema blikt terug op Parijs-Roubaix

Een maand na Parijs Roubaix. Hoe kijkt Bas zelf terug op dit hoogtepunt?

Wat was het een zware fantastische koers van start tot finish. Deze koers speelt nog regelmatig opnieuw af in mijn hoofd. In het begin demarreerde ik een aantal keer om in de vroege vlucht te geraken. Daar speelde de gedachten nog dat ik ver zou kunnen komen haha.

Opeens zat ik in de groep met Matthieu, Wout en andere favorieten, terwijl voor ons een grote groep weg reed. Dat was het punt waarop ik echt wist dat dit een loodzware dacht ging worden.

Tijdens de koers heb ik nog wel wat gekke dingen meegemaakt. Mijn stuur is namelijk afgebroken onderweg. Ook heb ik tien minuten stilgestaan voor een dicht spoor. Er kwam namelijk een trein aan die ook nog terug moest. Heel frustrerend natuurlijk. De bezemwagen reed achter mij, omdat ik de laatste renner in koers was. Ze hebben me gevraagd of ik van plan was om door te rijden of dat ik in wilde stappen. Natuurlijk wilde ik doorgaan. De mensen van de bezemwagen hebben me hier heel erg bij geholpen met aanmoedigingen en bidons wanneer ik die nodig had.

Alle fans langs de weg komen ook telkens terug als ik de film opnieuw afspeel in mijn hoofd. Mensen met borden en kunstwerken die maar bleven supporten, ook al lag ik 30-40 minuten achter op de koploper. Ze riepen dingen als “komaan je gaat het halen” en scandeerden veel mijn naam. Dat geeft zoveel kracht om door te gaan.

Na de finish waren er nog gigantisch veel mensen bij de bus, heel erg vet om te mee te maken. Het is bijzonder om te zien hoe al deze mensen ons verhaal beleven en er in mee gaan als supporter. Daar besteed ik graag wat aandacht aan na de koers. Al kost dit wel moeite soms. Na een lange dag als in Roubaix ben je echt naar de kloten, dan is het soms lastig om mijn vermoeidheid en emotie opzij te zetten.

Het minste wat ik kan doen is mijn bidonnetje afgeven aan een van de fans. Al heb ik er nooit genoeg voor iedereen helaas. Mijn shirt en rugnummer hebben een bijzonder plek in huis gekregen, deze ervaring wil ik op die manier voor altijd koesteren.

De douches van Parijs-Roubaix zijn natuurlijk iconisch. Alle renners willen daar dan ook douchen. Gelukkig waren de douchen nog warm toen ik als laatste kwam om me af te spoelen! De winnaars van Roubaix krijgen een naamplaatje op een van de douchehokjes, zo stond ik in het douchehokje van Franco Ballerini.

Na de wedstrijd was het vooral douchen, tas inpakken en in de auto richting huis. In meerdaagse wedstrijden gaan we regelmatig nog wat drinken met z’n allen. In een eendaagse wedstrijd doen we dat eigenlijk niet. Al was ik daar ook echt te moe voor hoor na deze koers. Een hapje eten met Josse, Devin en mijn vriendin lukte nog net 😉

Leuk genoeg om te delen?

WhatsApp
Facebook
Twitter
LinkedIn

Meer lezen? Lees hieronder verder.

Trailer: Kan wel Janken, de podcast - Tour de Tietema
1 minuut luistertijd

Trailer: Kan wel Janken, de podcast

Deze Tour gaan we wat nieuws proberen: podcasten. Speciaal op verzoek van Josse, zodat z’n billen kunnen rusten. Genoeg gejankt, luisteren maar.